Tekst Passiespelen 2015 gepresenteerd

29-03-2013

Al wie Passiespelen Tegelen mee gestalte helpt geven, plaatst zich in een eeuwenlange traditie waarin mensen zich spiegelen aan het gebeuren op Golgota en in Jeruzalem, maar ook aan alles wat daaraan voorafging in Galilea en Judea. En wie de tekst schrijft voor zo'n passiespel doet eigenlijk niet anders dan wat de Emmaüsgangers deden: het verhaal van lijden, dood en leven blijven doorvertellen.  "Toen vertelden zij wat er onderweg was gebeurd en hoe ze Hem hadden herkend bij het breken van het brood."(Lucas 24,35) 

Het uitgangspunt voor de tekst Passiespelen Tegelen 2015 was tweevoudig: evangelie en moderniteit, het verhaal van Jezus' leven, lijden en dood in de taal en in de vormen van vandaag. De handeling strekken zich uit over een reeks bedrijven die de lijnen en gedachten volgen van het passieverhaal bij de vier evangelisten. 

Voor reflecties over het gebeuren zijn evenveel intermezzi voorzien waarvan de teksten gebaseerd zijn op De Psalmen, Jesaja en Jeremia. Daarmee wordt in de loop van het passiespel bewust ook de nadruk gelegd op de band tussen het Oude en het Nieuwe Testament en knoopt het spel zelf ook aan bij wat in het spel van de liturgie gebruikelijk is. Die teksten fungeren als gezongen of gesproken koorpartijen.

Een passiespel zonder uitzicht op verrijzenis en leven loopt het gevaar te blijven steken in oude en piëtistische visies. Zoals de klassieke kruisweg in de hedendaagse beeldende kunst vaak een vijftiende statie meekrijgt die verwijst naar de verrijzenis, is het de bedoeling in het komende passiespel een plaats te geven aan het verhaal van de Emmaüsgangers, waaraan hierboven reeds werd gerefereerd (Lucas 24). Wat gebeurde aan de tafel in Emmaüs was een herhaling van wat gebeurde aan de tafel van het laatste avondmaal in Jeruzalem.

Uiteindelijk is het de bedoeling aan Passiespelen Tegelen 2015 een speeltekst te geven waarin een geloofsgemeenschap haar verhaal kan herkennen en waarin zoekende mensen sporen van zingeving kunnen vinden.