Tegelse traditie denkt aan nieuwe jongerenproductie

14-09-2015

Regisseur Cees Rullens, die ook het passiespel van 2010 regisseerde, is meer dan tevreden over ‘Lente in Galilea’. “Ik denk dat we er na de vorige editie in geslaagd zijn om een verdiepingsslag te maken: door het aandeel van de vrouwen te vergroten, door parallellen te trekken tussen de gebeurtenissen in de levens van drie moeders, door het menselijke gezicht van Jezus te tonen als ingang naar bezinning, door de fenomenale muziek en ach, door nog veel meer. Door wat we onderweg als groep meemaakten kwamen we bovendien dichter dan ooit bij elkaar en kreeg alles intensere lading. Ook productioneel is een fantastische prestatie geleverd. Daarbij hebben zowel de hoofdrolspelers als het volk, wat mij betreft dé hoofdrolspeler, het spel elke keer weer met ongelofelijk veel passie en bezieling gespeeld. Ik zat soms echt te kijken van “wow, wat doen ze dat goed met z’n allen.” Alle grote en kleine puzzelstukken zijn in de voorstelling op een unieke wijze samengevallen. ‘Lente in Galilea’ is hierdoor een juweel geworden en dat stemt meer dan dankbaar.”

Erik Lange, coördineerde de podiumtechniek: “Qua podium, decor en lichttechniek hebben we bij ‘Lente in Galilea’ een aantal nieuwe elementen doorgevoerd. Het decor was groter, het publiek zat dichter op het podium, de geluidskwaliteit was verhoogd en de belichting was krachtiger. Hierdoor ademde De Doolhof een oosterse sfeer en waren de emoties op de gezichten van de acteurs beter zichtbaar. Veel toeschouwers waren verbaasd dat zoiets moois verscholen ligt in een parkje in Tegelen. Dat blijft een heel mooi compliment.”

Intense theaterbeleving
Niet alleen in Openluchttheater De Doolhof, ook in de media zijn de passiespelen met hun 20ste editie sinds de start in 1931 een nieuwe weg ingeslagen. Meteen al vanaf de première is de voorstelling nadrukkelijk aanwezig in de (sociale) media en delen veel bezoekers hun ervaringen via Twitter en Facebook. Uit de vele reacties blijken de regie, het decor, de kostuums en grime, de meeslepende muziek en het ijzersterke spel de belangrijkste ingrediënten voor een intense theaterbeleving te zijn. “Een schitterende voorstelling.” “Prachtig om te zien.” En: “Dit is spectaculair en zowel indringend als ontroerend”, zijn veel voorkomende posts. De Limburger en het Limburgs Dagblad koppen op donderdag 7 juli jl “Jezus was keigoed, hè”.

Abbie Chalgoum, die Jezus speelde, kijkt met voldoening terug op zijn Limburgse avontuur: “Het was een intensieve periode die al in 2013 startte met de voorbereidingen en de repetities. Vanaf de start van de optredens in mei dit jaar zat ik zelfs twee maal per week in de trein van Amsterdam, waar ik woon, naar Tegelen en weer terug. Dat was pittig, maar de moeite waard. Ik vond het fantastisch om mee te mogen doen en ga nu nagenieten van een ‘warme’ zomer, vanwege de vele nieuwe vriendschappen die ik in Tegelen heb opgedaan. Het is een cliché, maar dat familiegevoel leeft bij de ‘passiefamilie’ echt. Samen maak je elke week opnieuw die ongelofelijk intense voorstelling, waarin door zon, regen, wind of duisternis altijd wel iets anders verloopt dan gepland. Daar moet je samen op anticiperen. De voorstellingen zijn nu voorbij. En dat is ook goed: doordat er een einde is, kun je knallen. Maar de vriendschappen blijven. Of om in de woorden van Jezus te blijven: “Ik heb er een mooie familie bij. Daar ben ik van overtuigd.”

De Tegelse Nel Schroemges speelde Maria: “‘Lente in Galilea’ was alweer mijn zevende passiespel maar het was de eerste keer dat ik zo’n grote rol mocht spelen. Ik heb dit als een groot voorrecht ervaren, juist omdat Maria in deze voorstelling een belangrijkere rol heeft gekregen. Extra leuk was dat ook mijn man Hen (Barabas), dochter Nancy en kleinzoon Milan van 18 maanden meededen. Het is heel bijzonder dat wij deze intense tijd samen hebben mogen beleven. Ik ga onze ‘weekenden’ in De Doolhof dan ook zeker missen.” Wie de jeugd heeft… De cast van ‘Lente in Galilea’ was met ruim 400 amateurs en professionals op en achter het podium groter én jonger dan ooit. De jongste één jaar, de oudste 88.

De 21-jarige Lotte Nijzink (21) speelde Claudia Procula, de vrouw van Pilatus. Zij vertelt: “Ik speelde bij Theater de Garage in Venlo toen Cees Rullens daar kwam kijken op zoek naar jongeren voor ‘Lente in Galilea’. Ik was wel nieuwsgierig en ben achteraf blij dat ik mee heb gedaan. De sfeer is écht uniek. Ik denk doordat iedereen meedoet omdat hij of zij dat wil en niet omdat het moet. Dat voel je. Er is onderling veel vertrouwen, waardoor je in de voorstelling alles durft te geven. Ik heb mijn eerste passiespel als een unieke kans ervaren om aan zo’n mooie, grote productie mee te werken. Deze ervaring is wat mij betreft zeker voor herhaling vatbaar!”